Değerli Meslektaşlarım,
Değerli Konuklar,
Basınımızın Değerli Temsilcileri,

İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şubesi ve Şakir paşa Halk Eğitim Merkezi ile birlikte organize ettiğimiz usta eğitimi ile ilgili basın toplantısına hoş geldiniz.

İMO Adana Şubesi ve Şakirpaşa Halk Eğitim Merkezi olarak, sektörün çok önemli bir projesi olan, inşaatlarda çalışan ustalara eğitim vermek ve ustalarımızı belgelendirmek için ortak bir protokol imzalayarak çalışmalara başladık.

İMO yapı bilimiyle ilgili pratik ve teorik bilgi birikimini ustalarımızla paylaşacak, Halk Eğitim Merkezi ise eğitim biliminin gereklerini süreç içinde yansıtacaktır.

Öğretmen olarak eğitimize destek verecek olan inşaat mühendisi meslektaşlarım sürece önemli katkı verecekler, kendilerine şimdiden teşekkür ermek istiyorum.

Değerli Basın mensupları,

Yapı üretim sürecinin en önemli sorunu, yasa ve yönetmeliklere uygun nitelikli yapı üretimi yapılamıyor olmasıdır.

Nitelikli yapı üretimi üst başlığı altında; zemin etütlerinin, proje yapımının, uygulamanın eksiksiz yapılması ve eğitimli ustaların bu sürecin bir parçası olması önemli hedeflerimizdir.

İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şubesi, yapı üretim sürecinin niteliğini artırma doğrultusunda meslektaşlarımıza meslek içi eğitim kursları, seminerler, sempozyum ve kongreler düzenlemekte, ihtiyaç duyulan mevzuat değişiklerinin gerçekleşmesi için siyasi iktidarlara öneriler sunmaktadır.

Değerli Basın Mensupları,

İçinde yaşadığımız coğrafya bir deprem bölgesidir. Ülkemiz topraklarının % 96’sı, nüfuzumuzun % 98’i deprem kuşağında bulunmaktadır.

Ülkemizdeki yapı stoku ne yazık ki depreme karşı güvenli değildir ve nitelikli olmaktan uzaktır.

TÜİK verilerine göre ülkemizdeki konutların yüzde 40’ı kaçak ya da ruhsatsızdır; yapı kullanma izin belgesi baz alınırsa bu oran yüzde 67’e çıkmaktadır.

18 milyon civarında olduğu tahmin edilen bina stokunun yüzde 40’nın yenilenmesi veya onarılması gerekmektedir.

Bütün bu veriler gösteriyor ki; yapı üretim sürecinin topyekûn sorgulanmasını, depreme dayanaksız olanların yıkılması veya güçlendirilmesinin bir an önce yapılmasının zorunlu olduğunu göstermektedir.

Değerli Basın Mensupları,

Bugün burada, nitelikli yapı üretiminin asli unsuru olan ustaların eğitilmesine dönük programın başladığını ve devam ettiğini duyurmak amacıyla toplanmış bulunuyoruz.

Bilindiği gibi; 16 Aralık 2010 tarih ve 27787 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan "Yapı Müteahhitlerinin Kayıtları ile Şantiye Şefleri ve Yetki Belgeli Ustalar Hakkında Yönetmelik" kapsamında, 1 Ocak 2012 tarihinden itibaren inşaat ve tesisat işlerinde çalışan ustaların yetki belgesi almaları zorunlu kılındı.

Bu yönetmeliğin okuması şu: Bundan sonra yetki belgesi olmayanlar inşaat işlerinde usta olarak çalışamayacaklar.

İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şubesi, Halk Eğitim Merkezi ile işbirliği yaparak, yönetmeliğin gereğini yerine getirerek ustalarımızı eğitip yetkilendirecektir.

Program, Adana İl Milli Eğitim Müdürlüğü, inşaat mühendislerinin ve eğitimcilerin ortak çalışmasıyla hazırlandı.

Programa göre; geçici usta belgesi sahibi inşaat ustaları, 40 saatlik kursa tabi tutulacak ve kurs sonunda ustalık belgesini almaya hak kazanacaklar.

Eğitim, İMO Adana Şubesi ile Şakirpaşa Halk Eğitim Merkezi arasında imzalanan bir protokol gereği yapılacaktır.

Değerli Konuklar,
Değerli Eğiticiler,

Ülkemizde yapım sürecinin temel sorunlarından biri de üretim faaliyetinde bulunanların belgelendirilmesidir.

Ne yazık ki yapı imalat sürecinde bilgisizlik ve eğitimsizlik hakimdir, süreç belgelendirmeden yoksundur.

İMO, inşaat mühendislerinin yetkinleşmesi, uzmanlaşmasını ve dolayısıyla belgelendirilmesini savunmakta ve bu konuda ısrarcı olduğunu göstermektedir.

Ustaların belgelendirilmesi konusunda adım atarak, aynı ısrarı bu konuyla ilgili sergilediğini de göstermektedir.

Bu çerçevede, İnşaat Mühendisleri Odası’na, Şakirpaşa Halk Eğitim Merkezi’ne, projede emeği olanlara ve tabi ki öğretmenlerimize huzurlarınızda bir kez daha teşekkür ediyor, usta eğitim kurslarımızın başarılı geçmesini temenni ediyorum.

Abdullah Bakır
İnşaat Mühendisleri Odası
Adana Şube Başkanı

 İMO Adana Şube Başkanı Abdullah Bakır’ın “Dünya Su Günü” dolayısıyla yaptığı basın açıklaması. 21 Mart 2012

Dünya Su Günü’nde suyumuz tehdit altında
Suyumuzu bekleyen tehlike: Kapitalizm

2012 Dünya Su Günü’nü, iklim değişikliğinin yol açtığı doğa olayları, altyapısız ve çevre hassasiyetlerine uygunsuz endüstrileşme ile hızlı ve plansız kentleşmenin yarattığı sorunlar, su havzalarının yok edilmesi, suyun alınır satılır meta olarak kabul edilerek ticarileştirilmesi, akarsuların HES’ler üzerinden talan edilmesi gibi tehlikelerle karşılıyoruz. Dolayısıyla 2012 Dünya Su Günü’nde geleceğe dair umutlu değil, aksine kaygılı olduğumuzu belirtmek istiyoruz.

Gerçekten de bugün su, ulus ötesi büyük sermaye gruplarına, uluslararası tekellere peşkeş çekilmek istenmektedir. Günümüzde su endüstrisinin yıllık kârı 1 trilyon doları geçmiştir. Bu oran, petrol kârının yüzde 40’ı kadardır. Aynı şekilde suyun kârı, ilaç sektörünün yarattığı kârı yakalamıştır. Küresel kapitalizmin bu kârı görmezden gelmesi mümkün olmayacağına göre, suyu bekleyen asıl tehlike de kendiliğinden ortaya çıkmaktadır. Su, kamusal ve insani bir hak değil de büyük karlar elde edilecek bir meta gibi görülmektedir. Suyumuz bekleyen tehlike kapitalizmdir.

Daha şimdiden, kapitalizm, suyun yüzde 5’ini özelleştirme yoluyla ele geçirmiştir. Yüzde 5’inin yarattığı parasal değerin kapitalistlerin kâr hırsını kamçılayacağı düşünülürse, bunun anlamı açıktır. “Su savaşları” artarak devam edecek, sudaki özelleştirme süreci hızlanacak, HES projeleri bütün akarsuları kapsayacak şekilde yaygınlaşacaktır.

Su neden değerlidir, kapitalistler neden suya gözünü dikmiştir? Çünkü azdır, kıttır. İçme suyu baz alındığında bu durumun ürkütücü boyutlarda olduğu görülecektir.

Dünya’da 1400 milyon km3 su bulunmaktadır. Yeryüzündeki suyun yüzde 97’si tuzludur. Geriye kalan yüzde 3’lük kısmı ise büyük oranda Kuzey ve Güney kutup bölgelerinde buz halinde bulunmaktadır. Bu yüzde 3’lük suyun yüzde 0,7’lik kısmı kullanılabilecek tatlı su durumundadır. Tatlı sudan insanlar, bitkiler, yaban hayat, tarım ve sanayi yararlanacaktır. İnsanlar bu suyu içecek, kullanacak, sebze ve meyveler sulanacak, ekin yetiştirilecek, elektrik santralleri soğutulacak, sanayinin ihtiyacı karşılanacaktır. Su kıttır ve kıt olan her şey kapitalizmin iştahı kabarmaktadır. Dünya nüfusunun 2025’te 8.5 milyara, 2050’de ise 10-12 milyara ulaşacağı tahmin edildiğine göre, suya talep daha da artacak ve suya erişim zorlaşacak ve pahalılaşacaktır.

Madalyonun bir yüzünde dünya geneline dair gerçekler bulunurken diğer yüzünde ise Türkiye’nin yaşadığı su sorunu yer almaktadır. Türkiye sanıldığının aksine su zengini bir ülke değildir. Ülkemiz “su stresi yaşayan bir ülke” kategorisinde bulunmaktadır. Ancak ülkemizi bekleyen tehlike nüfus artışıyla açığa çıkacak, ülkemiz, 2030 yılında beklenen 100 milyonluk nüfus ile su fakiri ülkeler arasına girecektir.

Kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı Türkiye’de 1.430 m3’tür. Aynı oran Suriye’de 1.200 m3, Lübnan’da 1.300 m3, Irak’ta 2.020 m3, Asya ortalaması 3.000 m3, Batı Avrupa ortalaması 5.000 m3, Afrika ortalaması 7.000 m3, Güney Amerika ortalaması 23.000 m3, dünya ortalaması ise 7.600 m3’tür.

Tablonun okuması ise Türkiye’nin kişi başına düşen su miktarında dünya ortalamasının gerisinde olduğu ve önlem alınmazsa sorunun giderek büyüyeceği şeklindedir. Önlemlerin başında ise kamusal bir değer olan suyun, yine kamu kurumları eliyle yönetilmesi gelmektedir. Kamu kurumları suyun tutulması, çoğaltılması ve işlevsel kullanılması, israfın önlenmesi yönünde proje geliştirmeli, ülkemiz suyu sermayenin kar alanı olmaktan çıkarılmalıdır.

Konuyla ilgili görüşlerimizi HES’lerle ilgili vurgu yaparak tamamlamakta fayda bulunmaktadır. Türkiye, enerji ihtiyacının ancak yüzde 2’lik kısmını HES’ler üzerinden karşılayacaktır. Bu durum, HES konusundaki ısrarın, enerji ihtiyacıyla ilgili olmadığını, daha çok suların kullanım hakkının özel şirketlere devredilmesiyle ilintili olduğunu göstermektedir.

Abdullah Bakır
İnşaat Mühendisleri Odası
Adana Şube Başkanı

 
8 Mart Dünya Kadınlar Günü dolayısıyla İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şube Başkanı Abdullah Bakır’ın yaptığı açıklama. 7 Mart 2012

8 Mart’ta bir kez daha:
Kadına şiddete hayır!

8 Mart’ın anlam ve önemi üzerinde durmadan, başta inşaat mühendisi kadın meslektaşlarımız olmak üzere bütün kadınların 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü kutluyorum.

Bilindiği gibi kadınlar neredeyse 150 senedir 8 Mart’ı “Dünya Kadınlar Günü” olarak kutlamaktadır. Emekçi kadınların direniş ve zafer günü olarak 1857’de başlayan kutlamalar, zamanla emekçi kadınların sorunlarının sınırını aşarak, tüm kadınların kendisini bulduğu, sorunlarını dile getirdiği ve alternatif çözüm ürettiği bir gün olarak kabul edilmiş, kadınların salt kadın olmaktan kaynaklı sorunlarıyla mücadelenin simgesi sayılmıştır.

Gerçekten de kadınların salt kadın olmaktan kaynaklı sorun ve sıkıntıları bulunmaktadır. Kadınlar evde, işte, sokakta, siyasette ezilmekte, horlanmakta, mağdur edilmektedir. Siyasi partiler, sendikalar, meslek örgütlerinin yetkili kurullarında yeteri kadar temsil edilmemekte, eşit temsil talebi, erkek egemen anlayışın direnciyle karşılaşmaktadır. Kadın sorununa duyarlı olduğunu iddia eden kurumlarda bile temsil oranı ve eşit ilişki talebi, egemen anlayış duvarına çarpmakta ve etkisizleşmektedir.

Ülkemizde toplumsal yaşamın her gün biraz daha muhafazakârlaşması kadın üzerindeki baskının daha da artmasına yol açmaktadır. Son dönemde kadınlara yönelik şiddet olayları hızla artmış, kadın cinayetleri vaka-i adiyeden sayılmaya başlamış, kadını eve kapatmaya dönük öneriler başbakanlık düzeyinde ifade edilir olmuş, genç kızları eğitim hayatı dışına çıkmasıyla sonuçlanacak yasa değişiklikleri gündeme getirilmiştir.

Toplumun hızla gericileşmesi ile kadın cinayetlerinin artması arasındaki ilişkiyi tesadüflerle açıklamak mümkün değildir. Kadın cinayetlerinin son on yılda yüzde 1400 arttığı düşünülürse, bunun tesadüf olmadığı anlaşılacaktır. Ne yazık ki ülkemiz, kadını ikinci sınıf insan olarak gören, kadına annelik dışında anlam yüklemeyen sosyo-kültürel algı yerleştirilmeye çalışılmaktadır. AKP iktidarı adeta bu algının yasal dayanaklarını hazırlamaktadır.

Kadınlar bir yandan cinsel, sınıfsal ve kültürel cendere altında tutulmakta bir yandan da sınıfsa baskı ile karşı karşıya bırakılmaktadır. Kadın emeğinin değeri bile erkeklerle kıyaslandığında son derece düşüktür. Aile içi şiddet, töre cinayetleri, kadınların maruz kaldığı taciz, her zeminde uygulanan negatif ayrımcılıkla nefes alamaz duruma getirilen kadınlarımız, bir taraftan da düşük ücretlerle çalıştırılarak, güvencesizleştirilerek ve fazla çocuk doğurması teşvik edilerek eve hapsedilmek istenmektedir.

8 Mart 2012, kadınlara yapılan bütün bu haksız uygulamalara itiraz ve direnme günü olarak kayıtlara geçecektir. İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şubesi olarak, 8 Mart 2012’nin, günün tarihsel anlamıyla birlikte, erkek egemen bir meslek gibi algılanan inşaat mühendisliği alanında kadın meslektaşlarımızın sorunlarını aşmasının, şantiyelerde, işyerlerinde karşı karşıya kaldıkları cins ayrımcı yaklaşımın ortadan kaldırılmasının da simgesi olacağına inanıyor ve bu duygularla, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü kutluyoruz. Kadınların ve erkeklerin toplumsal yaşam içinde eşit olacağı “bir başka dünyanın” yaratılabileceğine olan umudumuzu kamuoyuyla paylaşıyoruz.

Abdullah Bakır
İnşaat Mühendisleri Odası
Adana Şube Başkanı

TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şube 19. Olağan Genel Kurulunda seçime, Abdullah Bakır Başkanlığındaki tek liste ile gidildi. Abdullah Bakır ve ekibi güven tazelerken kurultay delegeleri de belirlendi.

Seyhan Oteli’nde başlayan İnşaat Mühendisleri Odası Adana Şubesi genel kuruluna bugün oylama ile devam edildi. İMO toplantı salonunda üyelerden oluşturulan 10 sandıkta oy kullandı. 3 bin 500 üyesi bulunan İMO Adana Şubesi genel kurulunda inşaat mühendisleri 7 kişilik asıl ve 7 kişilik yedek yönetim kurulu ile kurultay delegelerini belirledi. Tek liste ile gidilen İMO Adana Şubesi, 19. Genel kurulunda yönetim kurulu; Abdullah Bakır, Zekeriya Turanbayburt, Halil Çağdaş Kaya, Emel Varkal, Erkin Erinç Yalçınkaya, Nazım Biçer ve Abdullah Ayaydın’dan oluştu. Çağdaş Demokrat İnşaat Mühendisleri Grubunun yedek yönetim kurulu ise İsmail Cem Baskın, Duygu İnce Argunşah, Mehmetcan Mavruk, Volkan Engin, Hıdır Çak, Recai Ünsal Ekinci, Eylem Yeşildağ’dan oluştu. Şube Genel kurulunda ayrıca, İnşaat Mühendisleri Odası Genel Kurulu’na katılacak 26 delege de belirlendi.

İMO Adana Şubesi’nin genel kuruluna, Adıyaman, Niğde, Osmaniye, Kahramanmaraş, Ceyhan, Kadirli, Kozan, Elbistan Temsilciliklerine üye inşaat mühendisleri katılarak oy kullandı. İMO Adana Şubesi yeni yönetim kurulu mazbatasını aldıktan sonra kendi aralarında toplanarak görev dağılımı yapacak.

 Gökdere Köprü Barajı İnşaatında meydana gelen kaza ile ilgili olarak düzenlenen ortak basın toplantısı. 28 Şubat 2012

• Tünel ve derivasyon kapak projesinin maksimum su basıncına dayanıklı tasarlanmış olması gerekirdi. Proje buna uygun yapılmış mıdır?
• İmalatta kullanılan malzemelerin, projeye uygunluk sertifikasyonu kontrol edilmiş midir? Kapağın imalatı ve montajında kullanılan kaynak test ve muayenelerinin projeye uygunluğu kontrol edilmiş midir?
• Kapak yerine ilk konulduğunda yetkili kişiler tarafından gerekli kontrol ve muayeneler yapılmış mıdır? Yapılmışsa kayıt altına alınmış mıdır? 
• Mekanik tünel kapağını destekleyen üst eşikteki betonarme yapı elamanlarında kopma olduğu görülmüştür. Betonarme yapı elemanlarının kopmasının nedeni yüksek su basıncı mıdır, yoksa teknik şartnameye uygun olmayan beton kalitesi midir? 
• Barajda su tutulmaya başlandığında, kapaktan su sızıntılarının olduğu ve kum torbalarıyla önlem alınmaya çalışıldığı ifade edilmiştir. Bu denemenin fayda etmediği görüldüğü halde işçiler neden tünelin çıkış ağzında (mansabında) çalıştırılmaya devam edilmiştir?
•  Böylesi bir yapının acil durum eylem planında mutlaka bulunması gereken “taşkın ve sel” riskine karşın yapılacaklar önceden planlanmış mıdır? Planlanmışsa kaza esnasında ve sonrasında bunların ne kadarı uygulanmıştır?
• Barajda su tutulmaya başlanmasından sonra mekanik kapağın arkasına yapılması gereken beton tıkaç, sızıntının devam etmesi nedeni ile yapılamamıştır. Sızıntının devam etmesine ve beton tıkacın yapılmamasına rağmen işçilerin hala tünelin çıkış ağzında (mansabında) çalıştırılmaya devam edilmesi can kayıplarının bir numaralı nedeni değil midir?
• Meydana gelen kaza, proje hatasından mı, uygulamadan mı, uygun olmayan malzeme seçiminden mi, denetim zaafından mı kaynaklanmıştır? Araştırmanın temel ekseni bu sorular çerçevesine oturtulmalıdır.